Verb
beweisen {bewies ; bewiesen}
beweisen {bewies ; bewiesen}
beweisen {bewies ; bewiesen}
beweisen {bewies ; bewiesen}
beweisen {bewies ; bewiesen}
beweisen {bewies ; bewiesen}
Substantiv, maskulin
den Beweisen: Plural, Dativ von Beweis   volle Deklination  
der Beweis [pl. Beweise]
دَلِيل [ج. أدله]
der Beweis [pl. Beweise]
إِثْبَاتٌ [ج. إثباتات]
der Beweis [pl. Beweise] , {Scie.}
بُرْهانٌ [ج. براهين] ، {علوم}
der Beweis [pl. Beweise] , {Recht}
بَيِّنَة [ج. بينات] ، {قانون}
der Beweis [pl. Beweise]
حُجَّة [ج. حُجَجٌ]
der Beweis [pl. Beweise]
der Beweis [pl. Beweise] , {Recht}
مُسْتَنَد {قانون}
der Beweis [pl. Beweise] , {Recht}
قَرِينَة {قانون}
relevante Treffer